Fijne moederdag

Moederdag, voor de een een dag om in het zonnetje gezet te worden, voor een ander een dag van teleurstelling omdat er stiekem meer werd verwacht. Veel die niks hebben met zo een commerciële feestdag anderen die het als pijnlijk ervaren door gemis aan een moeder of een (nog) onvervulbare kinderwens. Ik wilde er toch even bij stilstaan want dit jaar maak ik deze dag (en ja nog vele andere dagen zonder stempel ‘moederdag’) voor het eerst mee als moeder van drie kinderen.

• 

Ik sta er luchtig in, ik leg geen druk op het hebben van een speciale dag. Mijn peuter zal ook vandaag een eigenwijze peuter zijn en mijn kleuter zal vandaag vast ook vinden dat iets wat ik doe niet eerlijk is. Mijn man is ook iemand die niet persé meedoet aan iets attents doen op zulke dagen. Hij doet dat spontaan en dat vind ik stiekem nog veel mooier. Zelf sta ik wel ieder jaar even stil bij deze dag. Niet omdat ik juist vandaag een cadeau wil, niet omdat ik vind dat ik vandaag anders behandeld hoef te worden maar juist omdat ik steeds meer besef hoe dankbaar ik ben dat ik moeder ben.

Gisteravond liep ik urenlang met mijn jongste in een draagdoek. Hij is die ochtend besneden en in de avond was dat het enige wat hem kon troosten. Ik heb niet geteld hoe vaak ik het kleine stukje in mijn slaapkamer heen en weer heb gelopen maar weet wel dat het heel vaak was. Een jaar geleden een prille test en weken die voorbij kropen wachtend op die termijnecho. Inmiddels een flinke baby die mij steeds beter duidelijk kan maken waar hij behoefte aan heeft. Zonder woorden praat hij met mij, zonder moeite vergeeft hij mij als het even duurt voor ik hem begrijp. In zijn blik zie ik liefde en ik vind het ontzettend bijzonder dat ik voor een ander mens nog even het belangrijkste kan zijn wat er is. Ik waardeer zo dat het zo bijzonder blijft voelen, een baby is nooit vanzelfsprekend en steeds meer besef ik hoe kort deze periode is. Ik voel liefde in de ontspannen ademhaling wanneer hij de rust vindt om te slapen.

Mijn eerste zwangerschap liep ik helaas niet uit. Een enorme kinderwens en al was het vroeg in de zwangerschap een ontzettend groot verdriet en gemis toen het fout ging. Inmiddels drie kinderen rijker, wat een geluk. Vandaag zal ik de knutsel uitpakken die mijn oudste op school heeft gemaakt, verder zal het afhankelijk zijn van hoe de jongste zich voelt. Misschien een hele alledaagse dag maar steeds meer besef ik me dat de gouden momentjes daar juist in zitten.

Voor allen die het een mooie dag vinden; fijne moederdag, geniet ervan. Voor diegenen die het juist moeilijk hebben een virtuele knuffel.

Hoe ervaren jullie deze dag?

Bron afbeelding: Unsplash.com; Christopher Brloch